İmdat! Kurtarın bizi.

Soluk al soluk ver. Teneffüs.

Ve böyle başladı yolculuk. Bir kıvılcım…

Yolun sonu “ve yanan mum biter soğur cehennem bile”[1].

15. yüzyılın sonu 16. yüzyılın başları, Muhyiddin Abdal nefes olacaktır insan nedir bilmek isteyenlere. Bir solukta anlatacaktır özelliklerini.

Yıl 2013; İlk Şarkılar Albümü, İnsan İnsan bestesi ile Fazıl Say, şiir Muhyiddin Abdal, etnik vokalde Cem Adrian, bariton Güvenç Dağüstün, koloratur soprano Burcu Uyar, lirik soprano Selva Erdener.

“Gir içerden yak oğlum ya.”

Bir nefes. Mızıkamda bir müzik. Çingeneler Zamanı filminin müziklerinden Bregovic bestesi Ederlezi.

Hıdırellez zamanıysa bir de, nazardan ve hastalıktan korunmak için ateş yakıp üzerinden atlanır.

“Çok iyi görünüyor burdan. Cehennem ateşi işte. Öldürün!”

Vaveyla ardından uzunca bir sessizlik. Sirenler… Nazardan korunmak için mi atlamışlardı ateşten? Kimdi insan? İnsan mıydı bunları yapan?

İnsan insan dirler idi

İnsan nedür şimdi bildüm

Sivas katliamıyla ilgili çekilen Menekşe’den Önce adlı belgeselin kapanış müziği idi İnsan İnsan. Yüzyıllar önceye ait dizeler nasıl oldu da yakın geçmişimizin izlerini yeniden alevlendirebildi?

Ayandır, pinhandır, nişandır insan. Menekşe bitkisinin çiçekleri gibi aşikâr, kokusu gibi giz barındıran ve toprakta iz bırakan. Can’ı hissetmek gerek, elini kalbine götürüp atışlarına dokunmak. Nefes alıp verdiğine sevinmek gerek, kafesinin dışına çıkabileceğini hayal edebilmek. Nefsinin farkına varmak gerek, hazlarınının eşiğinden atlayıp sazların akorlarına gizlenebilmek.

Doğarken ağladı insan, bir yola baş koydu. Bebekti, çocuktu, gençti, yaşlıydı. Sıfatıyla zat oldu. Son nefesinde mi anlayacaktı ne olduğunu?

“İnsan olmak büyük iştir; bütün bir yaşam bile bu işe yetmeyecektir.” – Bertolt Brecht

İNSAN İNSAN DEDİKLERİ

İnsan insan dirler idi

İnsan nedür şimdi bildüm

Can diyü söylerler idi

Bu can nedür şimdi bildüm

 

Kend’üzinde bulmuş bulan

Bulmamış taşrada kalan

Müminün kalbinde olan

İman nedür şimdi bildüm

 

Takva ehlünün tak tutdığı

Müminlere ok atduğı

Münkirlerün şek itdüği

Güman nedür şimdi bildüm

 

Sohbetde sözini bilmez

Sözinün yüzini bilmez

Ne gâfil özini bilmez

Hayvan nedür şimdi bildüm

 

Bir kılı kırk yardıkları

Birin köpri kurdukları

Erenler gösterdükleri

Erkân nedür şimdi bildüm

 

Muhammed dînüm direği

Ali’dür gönlüm çerağı

Cümle şey Hakk’un turağı

Mekân nedür şimdi bildüm

 

Sıfat ile zat olmuşam

Kadr ile Berat olmuşam

Hakk ile vuslât olmuşam

Mihman nedür şimdi bildüm

 

Özimi kılmışam zelil

İnayet eyledi Celîl

Dil içinde bana delil

Burhan nedür şimdi bildüm

 

Muhyiddîn eydür Hakk Kâdir

Görünür her işde hazır

Ayan nedür, nihan nedür

Nişan nedür şimdi bildüm

-Muhyiddin Abdal

[1] Metin Altıok, Bir Gün Ölürüm şiiri

Leave a Reply

Yazıcı Tamiri Sigma Defence Ankara Kız Yurdu